ده چيز بر ده گروه خاصه بر دانش پژوهان نکوهيده است : دروغ گفتن به فرمانروا ، سپهبدي که زر بر سپاه خويش نپراگند ، مرد سپاهي که از پيکار بهراسد ، دانشمندي که چون چيزي در نظرش مطبوع افتد دل به هوس سپارد و از گناه نترسد ، پزشکي که خود بيمار و دردمند شود . تنک مايه اي که به دروغ به سرمايه و دارايي خويش نازد ، سفله اي که بر هر کس که چيزي دارد رشک برد ، خردمندي که زود خشم بود ، و به چيز کسان طمع ورزد ، کسي که رهنمايي از نادان اميد دارد ، و آنکه کارگاه و يا بنيادي عظيم را به کاهلي سپارد ، و بي خردي که خردجوي نباشد . بزرگمهر
روزنامه شگفت انگيزترين عجايب جهان نوين است . خانواده اي که لااقل يک روزنامه را نخواند و در آن دقيق نشود در قرن نوزدهم زندگي نمي کند . برودوس
دشمن ! دشمن است ، فريب زبان چرب دشمن را مخور . ارد بزرگ
دل اهل دانش وقتي شاد مي گردد که بردبار بوده و مردم بي شرم را به خويش نزديک نکند. بزرگمهر
اگر خاموش بنشيني تا ديگران به سخنت آورند ، بهتر از آنست كه سخن بگويي و خاموشت كنند.سقراط
پيران انديشمند به ريشه ها مي پردازند نه به شاخه ها . ارد بزرگ
عادتمند كسي است كه به مشكلات و مصائب زندگي لبخند بزند . شكسپير
از استثنائـات است كه كسي را بـه خاطر آنچه كه هست دوست بدارند . اكثر آدمها چيزي را در ديگران دوست دارند كه خود به آنها امانت مي دهند : خودشان را ، تفسير و برداشت خودشان را از او ... گوته
http://web-zist.blogspot..com
نظرات
ارسال یک نظر